ماه مبارک شعبان به روزهای پایانی خود نزدیک می شود، ماهی که پیامبر اکرم (ص) دربارۀ آن فرمود: «ماه شعبان، «شعبان» نامیده شد؛ زیرا روزی های مؤمنان در این ماه قسمت می شود.» این ماه از آن جهت حائز اهمیت است که فرصتی روحی و معنوی جهت آمادگی برای ورود به باارزش ترین ماه سال یعنی ماه مبارک رمضان فراهم می کند.
یکی از اعمالی که در این ماه و در آستانۀ ماه مبارک رمضان بسیار به آن تأکید شده ایم، روزه است. امام صادق علیه السلام فرمود: «مَنْ صَامَ ثَلَاثَةَ أَیَّامٍ مِنْ آخِرِ شَعْبَانَ وَ وَصَلَهَا بِشَهْرِ رَمَضَانَ کَتَبَ اللَّهُ لَهُ صَوْمَ شَهْرَیْنِ مُتَتَابِعَیْن؛ هر کس سه روز آخر ماه شعبان را روزه بگیرد و به روزه ماه رمضان وصل کند، خداوند ثواب روزه دو ماه پی در پی را برایش محسوب می کند.» (من لا یحضره الفقیه ج 2، ص 94، ح 1829 - امالی(صدوق) ص 670)
پیامبر اکرم(ص) در حدیثی فرمود: «شَعبانُ شَهری... فَمَن صامَ شَهری کُنتُ لَهُ شَفیعاً یَومَ القِیامَةِ؛ شعبان ماه من است... هر که ماه مرا روزه بدارد، روز قیامت شفیع او خواهم بود.» (فضائل الاشهر الثلاثه ص 64 - بحارالأنوار(ط-بیروت) ج 94، ص 83، ح 54)
امیر المؤمنین علیه السلام نیز فرمود: «صَومُ شَعبانَ یَذهَبُ بِوَسواسِ الصَّدرِ وَ بَلابِلِ القَلبِ؛ روزه ماه شعبان، وسواس دل و پریشانی های جان را از بین می برد.» (الخصال، ص 612)
برچسب:
نویسنده: کامران جلالی